OBSADA:
Lee:
Barbara Hershey April:
Carrie Fisher Elliot:
Michael
Caine Hannah:
Mia Farrow Holly:
Dianne Wiest
Ojciec Hanny:
Lloyd Nolan Norma:
Maureen O'Sullivan Frederick:
Max von Sydow Mickey:
Woody Allen Paul:
Lewis Black
Mary:
Julia Louis-Dreyfus Larry:
Christian Clemenson
Gail:
Julie Kavner Ed Smythe:
J.T. Walsh Pisarz:
John
Turturro Ron:
Rusty Magee Bliźniacy, dzieci Hanny:
Allen
DeCheser Bliźniacy, dzieci Hanny:
Artie DeCheser Dr Abel:
Ira Wheeler Dr Wilkes:
Richard Jenkins Dr Grey:
Fred
Melamed Dr Smith:
Benno Schmidt Carol:
Joanna Gleason
Manon Lescaut:
Maria Chiara Dusty:
Daniel Stern
Dr Brooks:
Stephen De Fluiter Ojciec Flynn:
Ken Costigan
Matka Mickey'a:
Helen Miller Ojciec Mickey'a:
Leo Postrel
OPIS: 14 film Woody Allena z 1986 r. jest liryczno-refleksyjną komedią
z życia nowojorskiej cyganerii artystyczno-intelektualnej, którego fabuła właściwie
nie poddaje się streszczeniu. To rodzaj symfonii wielkomiejskiej, film o mieście
i jego mieszkańcach, co prawda wyselekcjonowanych do jednej gruopy społecznej.
- Z wszystkich moich filmów - mówił Allen po premierze - ten był najprzyjemniejszy
w realizacji, cokolwiek by myśleć o finalnym rezultacie. A to dlatego, że całkowicie
nakręciłem go w Nowym Jorku, zaś sporą część w prywatnym apartamencie Mii Farrow.
Że mogłem prowadzić bardzo wielu aktorów, z którymi od długiego czasu pragnąłem
pracować. Także dlatego, że przyszło mi współpracować z operatorem (Carlo di Palma)
podziwianym przeze mnie za jego osiągnięcia. Nie ma w tym filmie wielkich scen
ani efektów specjalnych. Te wszystkie różne wnętrza są z Manhattanu, a ja zawsze
znajdowałem się w pobliżu dobrej restauracji, codziennie innej, gdzie mogłem jeść
znakomite obiady. To bardzo ważne, gdy się jest w napięciu twórczym.
Film zdobył trzy Oscary '86: za oryginalny scenariusz Woody Allena i drugoplanowe
role Dianne Wiest i Michaela Caine.