Małżeństwo Rothów, nowojorskich intelektualistów: profesora Gabe'a (Woody Allen) i Judy (Mia Farrow) przeżywa kryzys znajdujący lustrzane odbicie w losach ich przyjaciół Jacka (Sydney Pollack) i Sally (Judy Davis). Podczas wspólnej kolacji informują, że postanowili się rozstać. Jack zamieszkuje ze znacznie młodszą od siebie instruktorką gimnastyki (Lysette Anthony), natomiast Sally umawia Judy na randkę z redakcyjnym kolegą Michaelem (Liam Neeson). Gaby zaś flirtuje ze swą studentką Rain (Juliette Lewis).
W "Mężach i żonach" (1992) Woody Allen znów opowiada o wszystkich etapach rozkładu ludzkich związków, aż do chwili gdy łatwiej porozumieć się z kimś obcym. Wypowiedzi bohaterów rejestruje anonimowy rozmówca w serii wywiadów. Zabieg ten skłania do refleksji nad granicą życia publicznego i prywatnego, nad prawem do zachowania intymności. Allen jednak wystrzega się ocen, poprzestając na diagnozie, bilansie uczuciowych osiągnięć i porażek bohaterów.
Życie przerosło scenariusz. Tuż przed premierą wieloletni związek Allena i Farrow rozsypał się w atmosferze skandalu. Ona oskarżyła go o seksualne molestowanie ich przybranych dzieci, on ją, że jest nieodpowiedzialną i złą matką.

---

Ostatni wspólny film duetu Allen i Mia Farrow, będący opowieścią o sprawach życia małżeńskiego balansującą miedzy komizmem a powagą. Doskonała obsada i komiczne, zaskakujące zwroty akcji potwierdzają klasę i wyczucie Allena. Nie sposób nie dostrzec podobieństwa problemów bohaterów filmu z autentycznymi faktami znanymi z mediów z życia pary Farrow i Allena. film bowiem opiera się na konstatacji, że dotychczasowy związek pary Jacka(S.Pollack) i Sally(J.Davis) wypalił się i że postanawiają się rozstać. Informują o tym swoich przyjaciół Judy(M.Farrow) i Gabe(W.Allen). Ku ich zdziwieniu wywołuje to szok, ale nie z rozpaczy, natomiast z powodu podobnego stanu małżeństwa państwa Roth. Gabe zaczyna interesować się młodą i atrakcyjną nastolatką Rain, a Jack afirmuje piękną ale płytką Sam. Sytuacja się komplikuje, atmosfera zagęszcza - z powodu niespełnionych oczekiwań, wzajemnych pretensji i nieszczerości. Dobre kino - docenione w 1993 roku poprzez nominację do Oscara dla Judy Davis i W.Allena, oraz nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej BAFTA za najlepszy scenariusz dla W.Allena. Film był też nominowany do Cezara jako najlepszy film zagraniczny. Film jest trudny, wymagający uwagi, a dla widzów będących w związkach małżeńskich - daje do myślenia.

opis - SUEZ

---