OBSADA: Halley Reed:
Mia Farrow Testimonial
Speaker:
Bill Bernstein Judah Rosenthal:
Martin Landau Miriam
Rosenthal:
Claire Bloom Sharon Rosenthal:
Stephanie Roth
Chris:
Gregg Edelman Fotograf ( George Manos):
George J. Manos
Dolores Paley:
Anjelica Huston Cliff Stern:
Woody Allen
Jenny:
Jenny Nichols Wendy Stern:
Joanna Gleason Lester:
Alan Alda Ben:
Sam Waterston Carol:
Zina Jasper
Sekretarka Judah:
Dolores Sutton Producent T.V. ( Joel S. Fogel):
Joel Fogel
OPIS:
Mówi się że to jeden z odważniejszych filmów Woody Allena
w jego dorobku reżyserskim. Mistrz tym filmem doskonale łączy bergmanowski egzystencjalizm
ze swoim unikalnym poczuciem humoru. Film jest zbudowany z dwóch różnych wątków.
Pierwszym jest historia szanowanego okulisty (M.Landau) , który chce wyzwolić
się z nieformalnego związku z Dolores (A.Huston).Ten wątek ma specyficzny klimat
i wyczuwa się w nim napięcie podobnie jak w filmach grozy. Zupełnie inna atmosfera
panuje na planie drugiego wątku filmu, który opowiada o nieudaczniku i fajtłapie
życiowym Cliffie. Jest on reżyserem który chce nakręcić film o profesorze filozofii,
ale zostaje zmuszony do zrobienia filmu dokumentalnego o znienawidzonym szwagrze.
Próbuje też bezskutecznie zainteresować sobą ambitną producentkę Helley, a dodatkowo
rozpada mu się małżeństwo. Zakończenie wiążące oba wątki jest zaskakujące i bardzo
allenowskie. Bardzo dobre kino dla wymagającego widza. Doświadczenie i maniera
bergmanowskiego operatora Nykvista i standardowe już intelektualne szermierki
słowneAllena w dialogach dają w efekcie wartościowy i mądry film. Film w 1990r.
był nominowany do Oscara za scenariusz i reżyserię, a także za faktycznie wyjątkowo
dopracowaną rolę - M.Landau`a. Film był nominowany również do nagrody Złotego
Globu.